|
كيگو آبه در 28 اكتبر سال 1938 در ژاپن متولد شد. اجداد آبه همه سامورايي بودند. در سال 1953 زماني كه اول 15 ساله بود شروع به آموزش هنرهاي رزمي كاراته و جودو كرد. وي نخست شروع به آموختن و مطالعه سبك شيتوريو در كاراته نمود.
در سال 1956 آبه در سن 18 سالگي براي تحصيل در رشته مهندسي وارد دانشگاه نيهون در توكيو شد و چهار سال بعد فارغالتحصيل گرديد.
او در سال 1958 در مدرسه هنرهاي رزمي وابسته به انجمن كاراته ژاپن زير نظر ماساتوشي ناكاياما شروع به آموزش كرد.
در مصاحبهاي كه در سال 2000 انجام داده از كلاسهاي استاد ناكاياما اينگونه ميگويد:
استاد ناكاياما خيلي جدي بود. او به ما خيلي جدي آموزش ميداد و هميشه ما را تشويق ميكرد كه فقط سخت تمرين نكنيم بلكه خردمندانه در مورد موضوعي كه ياد ميگيريم مطالعه كنيم. او به درك عميق از خودمان و به خصايص عالي انساني تاكيد ميكرد.
او در سال 1965 از برنامه آموزش استادان انجمن كاراته ژاپن فارغالتحصيل شد و به عنوان يكي از بهترين اساتيد در اين مدرسه رزمي خدمت نمود.
مانند تمامي اساتيد تازهكار آن روزها، آبه تكنيكهايش را در خيابان مقابل تبهكاران محلي تمرين ميكرد تا بتواند مهارتهاي مبارزهاش را تقويت كند. وی يكی از مشهورترين و البته خطرناكترين مبارز انجمن كاراته ژاپن در دوران جوانی خود لقب گرفته بود.
آبه با حضور جدی در تمرینات و مسابقات تجربيات بسياری در اين زمينه کسب کرد و چندين عنوان قهرمانی بينالمللی نیز در پرونده وی ثبت شده است:
- كسب مقام سوم در اولين دوره قهرمانی انجمن كاراته ژاپن JKA .
- كاپيتان تيم ملی ژاپن در دومين دوره مسابقات جهانی كاراته در پاريس.
- كسب مقام قهرمانی در مسابقات جهانی انجمن كاراته ژاپن در 1973.
- كسب مقام قهرمانی در دومين و سومين دورهی مسابقات جهانی انجمن كاراته ژاپن
آبه ارتباط نزديكي با ناكاياما داشت و از اطلاعات تكنيكياش استفاده ميكرد و در تعليم شاگردان به وي كمك ميكرد. او يكي از چندين استاداني بود كه تكنيكهاي كاراته در كتاب ناكاياما را به اثبات رسانيد.
او مسئول طرح كردن قوانين شوبو ايپون بود كه امروزه در بيشتر مسابقات كاراته به سبك شوتوكان استفاده ميشود (شوبو ايپون نوعی روش مبارزه به حساب میآید كه فلسفه آن «تمام كردن كار حريف با يك ضربه كاری است).
دو سال قبل از مرگ ناكاياما در سال 1985 آبه به عنوان مدير كيفي انجمن كاراته ژاپن انتخاب گرديد و بعد از تفكيك در سال 1990 مدير فني انجمن شد. او تا زمان بازنشستگي در سال 1999 اين مسئوليت را حفظ كرد.
پس از بازنشستگي در 10 فوريه سال 1999 او سازمان خود را به نام انجمن كاراته شوتوكان ژاپن (JSKA ) تشكيل داد. وقتي در سال 2000 از او در ارتباط با سازمانش سوال كردند او گفت:
به عكس خيلي از روساي سازمانهاي كاراته، من نميخواهم سازمانم خيلي گسترش پيدا كند. تشكيلات خيلي گسترده به مفهوم مشكلات بزرگ است. من يك تشكيلات كوچك ميخواهم كه بتوانم قسمتي از زندگي ديگران باشم و با درجه بالايي از كيفيت باقي بمانم.
|